به مناسبت “روز جهانی مبارزه با کار کودک”

“کاستن آسیب های کودکان به دلیل کار مشقت بار، وظیفه همگان است.”

 

سازمان جهانی کار (ILO) در سال ۲۰۰۲ میلادی، روز دوازدهم ژوئن را با هدف افزایش آگاهی و اقدام برای جلوگیری از کار کودک، به عنوان “روز جهانی مبارزه با کار کودک” نام گذاری کرد. منظور از کار کودک، درگیر کردن کودکان در آن دسته از فعالیت های اقتصادی است که مانع از آموزش، تحصیل، وبرخورداری از امکانات اولیه رشد فردی و اجتماعی کودک می شود و با آسیب و بهره کشی همراه است. امروزه در جهان بیش از ۲۱۵ میلیون کودک کار شناسایی شده اند که اشتغال بسیاری از آن ها به صورت تمام وقت بوده و موجب محرومیت این کودکان از آموزش، تحصیل، تغذیه مناسب، مراقبت های لازم و کسب مهارت و توانمندی مورد نیاز برای خروج از چرخه فقر می شود.

در هفدهم ژوئن سال ۱۹۹۹ میلادی، کنوانسیون  شماره ۱۸۲ سازمان جهانی کار با عنوان “بدترین اشکال کار کودک”  به تصویب رسید که ایران نیز از امضا کنندگان آن است. با وجود تصویب آیین نامه اجرایی این کنوانسیون در ایران، همچنان به وفور شاهد کودکانی هستیم که در مشاغل توام با مشقت در حال کار هستند.

هر چند در ایران  قانونگذار برای جلوگیری از کار کودکان در ماده ۷۹ قانون کار اشتغال به کار کودکان زیر ۱۵ سال را ممنوع کرده است و در ماده ۸۴ کارنیز  در مشاغلی که ماهیت آن برای سلامتی یا اخلاق زیان آور است حد اقل سن کار را ۱۸ سال با تشخیص وزارت کار در نظر گرفته است  و آیین نامه  ساماندهی کودکان کار و خیابانی در سال ۸۴ در راستای نظارت  و ایجاد تکالیفی برای دستگاه های موظف و تحلیل و آسیب شناسی کودکان  کار  به تصویب هیات وزیران رسید اما به دلیل آنکه آمار مشخص از کودکان کار در ایران وجود ندارد و در کارگاه های خانوادگی که مشمول قانون کار نیستند سن قانونی کار کودکان رعایت نمی شود و هنوز هم وضعیت کودکان کار ساماندهی نشده است .

به ویژه  کودکان مهاجر و پناهنده که تحت حمایت قانون نیستند و مورد  بهره برداری قرار می گیرند .

برای ایجاد تغییر در شرایط زیستی کودکان کار و نزدیک شدن به اهداف  کنوانسیون، ضروری است که سیاست گذاری های کلان اقتصادی کشور از لحاظ ساختاری دچار تحول شده و تدوین اقدامات با پیروی از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، در جهت رفع این نابرابری ها انجام شود؛ هرچند که در برنامه ششم توسعه به عنوان یک قانون فرادستی، توجه درخور به بخش های محروم جامعه و بویژه شرایط زیستی کودکان کار نشده است .

کاهش و محو پدیده کار کودک، مستلزم شناخت و مطالعه دقیق ویژگی های فرهنگی و اجتماعی است. علاوه بر این، کاستن آسیب های کودکان به دلیل کار مشقت بار، وظیفه همگان است و سازمان های مردمی در کنار دولت و دستگاههای موظف می توانند نقش موثری برای حمایت از این کودکان داشته باشند.

پست های توصیه شده

یک نظر بدهید

روزجهانی محیط زیست